Home
Bij adoptie staat het belang van het kind voorop. Het kind heeft recht op een nieuwe kans, een nieuw gezin om te kunnen opgroeien. Adoptie is een beschermingsmaatregel voor kinderen.
Adoptie en overbrenging van een kind uit het buitenland wordt gezien als een ingrijpende stap. Daarom moet eerst onderzocht worden of er geen andere oplossingen in het land van herkomst meer mogelijk zijn. Pas als al die alternatieven uitgeput zijn, kan men tot interlandelijke adoptie overgaan (subsidiariteit).
Bij adoptie gebruikt men graag het symbool van de adoptiedriehoek. Deze driehoek verbindt de drie partijen die bij adoptie betrokken zijn. Eerst zijn er de afstandsouders of geboorteouders die het kind op de wereld hebben gezet. Soms hebben ze een tijd voor het kind gezorgd, soms deden ze afstand kort na de geboorte. In gedachten en emoties blijven ze levenslang met het kind verbonden. Zij blijven ouders op afstand.
Het adoptiekind zet een grote en ingrijpende stap naar een ander land, een andere gezin, een andere wereld. Het gaat hier om een ingrijpende ervaring, die onherroepelijk is.
De adoptieouders ten slotte nemen een kind van elders voorgoed in hun gezin op. Ze staan voor de uitdaging om open en respectvol over de achtergrond en afstand te praten. Ze worden door hun omgeving extra in het oog gehouden.
Adoptie zorgt voor extra opvoedingstaken. Adoptieouders moeten vaardig met diversiteit omgaan. Hun adoptiekind ziet er misschien anders uit en is op een speciale manier in hun gezin terecht gekomen maar het kind hoort er onvoorwaardelijk bij. Soms duurt het een tijdje voor de gehechtheid tussen het kind en de ouders groeit. Adoptiekinderen hebben ook allemaal hun rugzakje met positieve en negatieve ervaringen uit hun herkomstland bij. Adoptiekinderen voelen zich dubbel verbonden en willen graag met liefde over hun roots praten en denken.